Dit is Sjakie, een jonge steenuil. Ik vond hem (of haar?) gisteravond op de dijk. De auto voor me remde af voor een klein bruin bolletje. In een flits zag ik een bruine vleugel en ik moest gelijk denken aan een steenuiltje. Misschien ook wel omdat ik er even daarvoor één had zien zitten op een bordje. Toch maar even stoppen. Toen ik bij de vogel was zag ik dat het inderdaad een steenuil was. Maar hij leefde nog! Dat had ik niet verwacht, want hij lag er meer dood dan levend bij.
Ik heb besloten om hem mee te nemen. Dit is iets wat ik niet zo snel doe, want meestal zijn dieren beter af als je ze op de plek laat. Maar dit was overduidelijk een jong beestje en zou op deze plek hopeloos verloren zijn. Hij moest eerst weer wat bijkomen, dus vandaar dat ik hem mee nam.
Thuisgekomen was hij al weer een beetje opgeknapt, maar vliegen kan het niet. Hij zit nu bij ons in een doosje en we proberen hem wat op te laten knappen met een zakje meelwormen. Maar we zijn natuurlijk geen experts in het grootbrengen van steenuiltjes, dus voor tips houd ik me aanbevolen.
Mijn dochters zijn inmiddels al helemaal verliefd op Sjakie en op school is het het gesprek van de dag. Vanmiddag komt de eerste delegatie schoolkinderen op bezoek…
Update 1/7: woensdag zijn we met Sjakie naar de dierenarts geweest, omdat zijn vleugel niet goed leek. Dit bleek inderdaad het geval: een gebroken vleugel. De dierenarst stelde voor om hem naar de roofvogelopvang in Kerk Avezaath bij Tiel te brengen. Dat hebben we gedaan en daar is hij vandaag aangekomen. Hij maakt het goed, maar moet nog minimaal 2 weken daar blijven totdat de spalk eraf gaat. Hopelijk kan hij over een paar weken weer vrijgelaten worden.