In natuurfotografenland (ja, het bestaat echt) woedden er de laatste tijd hele discussies over het manipuleren van een beeld. En dan bedoel ik niet het digitaal manipuleren, want daar is zo langzamerhand een redelijke consensus over bereikt (alleen witbalans, scherpte, contrast e.d., geen essentiële zaken wegpoetsen en zeker geen dingen toevoegen).
Nee, de discussie gaat over het naar je hand zetten van de natuur voor het maken van een foto. Dat wordt overigens al jaren gedaan, maar de grenzen lijken steeds meer te worden gezocht. Zo heeft de winnende foto bij de BBC Wildlife Photographer of the Year het landelijke nieuws gehaald. Deze foto (een wolf die over een hekje springt) is waarschijnlijk een wolf in gevangschap die een trucje doet. Op zich een knap trucje, maar je kunt dit geen natuurfotografie meer noemen.
Maar ja, mag je dan wel voeren of beesten naar een bepaalde plek toe lokken met voer? Een mees aan een vetbol is nog tot daar aan toe, maar een wild zwijn die uit je hand eet? Daar krijg je ook een beetje een dierentuingevoel bij.
Zelf heb ik geen problemen met voeren, mits het maar met beleid gebeurd. Zo moet je de dieren niet volledig afhankelijk maken van het voer en moet je ervoor waken dat ze hun natuurlijke schuwheid niet verliezen. Dit laatste levert namelijk vaak vroeg of laat een gevaar op voor het dier in kwestie of de omgeving.
Hier twee foto’s die in gisteren vanuit onze boshut heb gemaakt. Deze woelmuis en boomklever waren gek op paddenstoelen. Ze bleven maar terugkomen om te kijken welke soort het betrof…