Deze middag deels doorgebracht met het kijken naar de film ‘Earth’. Tientallen filmers van de BBC hebben zich hier uitgeleefd om ons de mooiste natuurbeelden te kunnen voorschotelen. Echt iets voor een regenachtige zondagmiddag. Samen met mijn 2 dochters gingen we er eens lekker voor zitten. Bleek toch wel dat het af en toe eng was, dus mijn oudste dochter moest een aantal keer naar de WC en kwam pas weer terug nadat wij de kust veilig hadden verklaard. Wat te denken van een wolf die een kariboe achtervolgt, of een troep leeuwen die een olifant aanvalt. Of een jachtluipaard die een gazelle te grazen neemt. Allemaal best eng natuurlijk. Maar ja, het hoort ook bij de natuur. Ik opperde dat het anders zielig zou zijn voor de wolf en zo, maar Dieke vond dat die maar vis moest gaan eten (toch duidelijk een geringere aaibaarheidsfactor). De film begon en eindigde met de ijsbeer. Die heeft het namelijk moeilijk. Door de opwarming van de aarde hebben ze steeds minder goede plekken om op zoek te gaan naar voedsel. In een laatste dramatische scene viel een ijsbeer walrussen aan (eigenlijk een maatje te groot). Dit moest hij uiteindelijk bekopen met een flinke blessure aan zijn been. Daarmee was hij ten dode opgeschreven. Dit aangevuld met de zin: ‘als de huidige snelheid van de opwarming van de aarde doorzet, zullen de ijsberen in 2030 uitgestorven zijn’. Daar moest Dieke natuurlijk het fijne van weten. Hoe kwam dat toch? En zo kwamen we op energie, CO-2 uitstoot, enz. Voor mij natuurlijk een mooie aanleiding om het laten branden van de lichten en het open laten staan van deuren aan de orde te stellen. Dieke bleef erg bezorgd kijken en begon allerlei oplossingen te bedenken. Treinen met zeilen op het dak en dat soort werk. Loïs (de jongste) voegde gelijk de daad bij het woord en begon overal de lichten uit te doen.
Het blijft een vreemde gedachte dat als zij mijn leeftijd hebben er misschien geen ijsberen meer in het wild rondlopen. Dit valt niet uit te leggen aan een kind. Panklare oplossingen heb ik ook niet, maar ik hoop van harte dat we in staat zijn het tij te keren. En wellicht moeten we toch maar met dit soort ‘kleine’ zaken beginnen als het uitdoen van overbodige verlichting. Change can happen?