
Deze laatste weken druk geweest met van alles en nog wat. Daarom niet veel tijd gehad op er met de camera op uit te trekken. Bovendien werkte het weer niet altijd mee. Vandaag gelukkig wel weer. Heerlijk rustig winterweer. Mooie rijp en weinig wind. Zo is de kou ook prima te verdragen. Vanmorgen eerst maar eens de Hoge Veluwe op geweest met een witte fiets. Geduldig wachtend tot we erin mochten om 9:00. Waarom niet eerder (voor jaarkaarthouders) heb ik eerlijk gezegd nooit begrepen.
Op het fietspad was op zo’n dag niemand. Een zwarte specht zat tegen een boom en liet zijn kenmerkende roep door het verder stille bos galmen. Even verderop de lage roep van een aantal raven. Verder stilte (op het schieten van defensie in de verte na dan). Ik wilde wat foto’ s nemen bij de vennen op het Deelense veld. Echt nog een nat heidegebied waar er niet veel meer van zijn in Nederland.
Daar aangekomen wist ik gelijk weer waarom ik toch laarzen had moeten aandoen. De ven was bevroren, maar het ijs niet sterk genoeg. Al snel zakte ik erdoor en jawel hoor met een natte voet tot gevolg. Niet zo’n pretje als je nog zo’n 10 kilometer moet terug fietsen naar de auto! De sok maar uitgetrokken en met blote voeten weer de schoenen in (doen wedstrijdschaatsers per slot van rekening ook). Daarna toch nog maar wat foto’s gemaakt. Eigenlijk was het al weer iets te laat op de morgen, maar ja, de mevrouw bij de receptie was erg stipt.
Op het fietspad was op zo’n dag niemand. Een zwarte specht zat tegen een boom en liet zijn kenmerkende roep door het verder stille bos galmen. Even verderop de lage roep van een aantal raven. Verder stilte (op het schieten van defensie in de verte na dan). Ik wilde wat foto’ s nemen bij de vennen op het Deelense veld. Echt nog een nat heidegebied waar er niet veel meer van zijn in Nederland.
Daar aangekomen wist ik gelijk weer waarom ik toch laarzen had moeten aandoen. De ven was bevroren, maar het ijs niet sterk genoeg. Al snel zakte ik erdoor en jawel hoor met een natte voet tot gevolg. Niet zo’n pretje als je nog zo’n 10 kilometer moet terug fietsen naar de auto! De sok maar uitgetrokken en met blote voeten weer de schoenen in (doen wedstrijdschaatsers per slot van rekening ook). Daarna toch nog maar wat foto’s gemaakt. Eigenlijk was het al weer iets te laat op de morgen, maar ja, de mevrouw bij de receptie was erg stipt.
Op de terugweg nog maar even langs ons boshutje. De vijver was opgedroogd. Daarom ’s middags nog maar even terug gegaan met wat water. Een aantal vogels lieten zich mooi vastleggen. Hier een tweetal.
