Zelf houd ik wel van dromerige foto’s. Foto’s die een bepaalde lome sfeer uitstralen. Alsof de tijd even stilstaat. Foto’s met tegenlicht en mist blijven bij mij dan ook aanspreken. Gisteren kon ik bij het eerste ochtendtegenlicht een serietje maken van een meerkoet. Zelf lag ik in de drijfhut, dus hij ging zijn gewone gang. De vogel hoeft er van mij niet groot op te staan. Sterker nog, zo in het landschap vind ik eigenlijk mooier. Op deze manier kan ik mijn twee favoriete onderwerpen in 1 beeld vangen: landschappen en vogels (of zoogdieren).
Sommige vogels maken het bij de drijfhut wel erg bont. De aalscholvers snappen meestal niet veel van het dobberende gevaarte. Vaak beschouwen ze het als bewegend eilandje en dan zwemmen ze soms op 2 m. langs! Dit geeft je wel de kans om portretjes te maken. Deze jongen had al een prachtig mooi broedkleed (let ook eens op het blauwe ringetje rond het oog.
In de serie rotvos. Vandaag is het gelukt de oren op de foto te zetten…
Daarnaast vandaag een paar uur tussen de heikikkers gezeten. Tjonge, wat zijn die beestjes schuw. Een fatsoenlijke foto heb ik helaas niet kunnen maken. Maar als je nog mooie blauwe kikkers wilt zien: morgen naar buiten!