Mijn reactie had ik ook gestuurd naar één van de broers Reitsma. In het kader van hoor en wederhoor hier zijn reactie en mijn reactie daarop. Ik heb de foto's eruit gelaten. Daar laat ik het dan bij. Voor mij is het belangrijkste doel dat natuurfotografen kritisch blijven nadenken over hun rol en de impact op de natuur die er kan zijn.
Dit vraagt natuurlijk om een reactie.
Ik heb de heer Bendiks Westerink gemaild dat ik via mijn site en later op facebook zou reageren dus …..
Geachte heer Bendiks Westerink,
Hartelijk dank voor uw reactie op het artikel in Trouw over onze expositie “Ook Veluwe …”
Ik denk dat we hier allebei een wijze les uit kunnen trekken.
Omdat u werkt met de code voor natuurfotografie ga ik er vanuit dat u geen enkele ervaring heeft met mijn manier van fotograferen. (vogels bij/op nest)
Daarom wil ik u graag even vertellen hoe ik te werk ga tijdens het uitoefenen van mijn hobby.
Niet ieder nest dat ik vind is geschikt om te fotograferen.
Soms zijn de vogels te schuw en soms liggen nesten op een te moeilijke locatie of in een te dichte dekking.
Mijn voorkeur gaat uit naar nesten van vogels die dagelijks met mensen in aanraking komen zoals bijvoorbeeld in parken, boerderijen of industrieterreinen.
De foto van de ransuil die deel uitmaakt van de expositie is gemaakt vlak naast een pad waar dagelijks mensen – met of zonder hond – wandelden.
Ondanks de dagelijkse drukte hebben de uilen dit oude nest gekozen en daarin hun eieren uitgebroed zonder zich om mensen te bekommeren.
Ook mijn camera bij hun nest werd door het uilenpaar na enkele minuten volledig genegeerd.
De gemaakte foto is – zoals u als fotograaf natuurlijk al gezien heeft – met een 50 mm. lens gemaakt, afstand +/- 1 meter.
Dat de uilen hier geen problemen mee hadden kunt u afleiden aan het feit dat de uilen tijdens het voeren van de jongen tussen de camera en de jongen zitten.
Een verontruste of bange vogel zou aan de achterkant van het nest hebben gevoerd of helemaal niet natuurlijk.
Juist omdat de uilen de camera letterlijk geen blik waardig gunden heb ik de truc met de buzzer gebruikt.
Deze buzzer produceert een heel zacht geluidje (ik heb er een grote weerstand voor geschakeld) want zoals u misschien niet weet heeft een uil een perfect gehoor.
Dit geluidje was echter net genoeg voor wat aandacht.
Deze truc werkte helaas 5 minuten en daarna werd ook de buzzer genegeerd.
Gelukkig had ik toen al mijn foto gemaakt.
Toch denkt u dat door mijn activiteit het broedsel gevaar loopt?
Een week later hebben we de jonge uilen geringd.
Hiervoor worden de jonge uilen uit het nest gehaald, gewogen en gemeten en vervolgens van een ring voorzien.
Deze handelingen duren gemiddeld 20 minuten of meer per vogel.
Nu vlogen de uilen alarmerend om ons heen.
Deze ring-handelingen zijn voor de uilen belastender dan mijn camera bij hun nest maar hier hoor ik niemand over.
Terecht overigens want de jonge uilen hebben toen ze eraan toe waren gewoon het nest verlaten en zijn zonder problemen de wijde wereld ingetrokken.
Dan de foto van de kneu die gemaakt is vanuit de trein.
Ja, ik heb een trein, die daar voor reparatie stond, enkele tientallen meters verplaatst zodat de trein naast het nest van de kneu stond maar tussen trein en nest zat minimaal 15 meter.
(Overigens wordt dit spoor ook gebruikt als opstelspoor dus er stonden wel vaker treinen naast het nest.)
Het nest van de kneu leende zich niet voor fotograferen omdat het zich bovenin een dichte beukenhaag bevond.
Wel lande de kneu voordat hij in de beukenhaag verdween steeds in een klein boompje naast de beukenhaag en hier was mijn camera op gericht.
Er was dus geen sprake van verstoring van het nest of vogel.
Wat de foto van de ringslang betreft?
Ringslang.
Het fotograferen van de slang duurde maar even en de slang is ongeschonden vertrokken.
Nu even over het artikel in Trouw.
Ik vind het altijd weer knap dat personen zoals u het voor elkaar krijgen om overal iets negatiefs uit te halen.
Was het niet beter geweest om even contact met mij op te nemen voor wat informatie voordat u dingen roept of toch met dat opgeheven vinger zwaait, niet gehinderd door enige kennis van mijn manier van werken?
Omdat een of andere vereniging een code in de statuten opneemt wil dat niet zeggen dat de rest van Nederland zich daaraan moet houden.
Wat is trouwens het verschil met “Beleef de lente” op de site van Vogelbescherming en mijn foto’s ?
Meerdere vooraanstaande bladen zoals het blad Vogels, Grasduinen en ook Sovon (deze organisatie vraagt haar medewerkers nesten meerdere keren te bezoeken voor uitgebreide data.) enz. hebben zonder problemen foto’s van vogels bij/op hun nest van mij gepubliceerd.
Ook worden lezingen gegeven waar foto’s van mij getoond worden. (bv grauwe klauwier)
Hoewel ik natuurlijk de foto’s voor mijzelf maak ben ik er trots op dat ze voor meerdere doeleinden gebruikt worden, ook om mensen mogelijk meer natuurbewust te maken.
Kunt u dat ook zeggen?
Met vriendelijke groet,
Anne Reitsma en mijn broers.
Mijn reactie (via Facebook):
Ene meneer Bendiks Westerink, dat ben ik. Bedankt voor de uitgebreide reactie op je site. Maakt het duidelijker. Dit kon ik echter niet uit het artikel halen. Toch ben ik nog niet helemaal overtuigd door je argumenten. Je geeft aan dat je voorzichtig te werk gaat bij het fotograferen van nesten, en dat siert je. Toch is het al sinds de jaren tachtig een soort ongeschreven regel om niet aan nestfotografie te doen en wel om twee redenen: 1. kans op verstoring is reëel en 2. Nestfotografiefoto's voegen niets toe, want er zijn er al genoeg van. Ik zeg niet dat ik principieel tegen nestfotografie ben (soms kan het zonder verstoring), maar ik ben er wel uiterst terughoudend in. Ook bekende sites als birdpix plaatsen geen foto's van vogels op het nest. Het tweede punt, het vasthouden van een slang voor een foto. Dit is niet alleen gebaseerd op een code, maar staat gewoon in de Flora- en faunawet, waar iedereen zich aan dient te houden (dus ook natuurfotografen). Denk ook aan de voorbeeldfunctie die je hebt als natuurfotogaaf. Misschien zijn jullie kundig genoeg om de juiste afwegingen te maken, maar tegenwoordig is het een populaire hobby geworden, en voor het mooiste plaatje kunnen mensen dan snel grenzen over gaan. En ja, ik kan ook zeggen dat mijn foto's voor meerdere doeleinden gebruikt worden (vogels, grasduinen, staatsbosbeheer, natuurmomenten etc.). En ja, ik weet ook dat deze organisatie vaak niet kritisch kijken naar de totstandkoming van de foto's. Ik snap dat verstoring nooit helemaal voorkomen kan worden, maar ik ga niet bij nesten fotograferen en ik werk veel vanuit vaste schuilhutten, zodat de vogels mij niet door hebben. En ik vang geen dieren voor foto's. Hopelijk verduidelijkt dit mijn mening.