Gisteren weer een tijdje in de boshut gezeten. In de hooop dat de kuifmees zich nog een keer mooi liet vastleggen. De kuifmees kwam wel regelmatig, maar scharrelde veel over de grond en daar kon ik niet zo veel mee. Het weer was vrij grauwig, dus snelle sluitertijden zaten er niet. Wat wel een voordeel is van bewolkt weer, dat als een vogel even voldoende stilzit, de kleuren wel heel mooi belicht worden. Probleem van de zon is vaak dat de contrasten veel te extreem worden. Op zo’n dag als gisteren blijven de kleuren mooi zacht.
Dat leverde weer een aantal ‘perfecte’ foto’s op van de vaste stamgasten. Foto’s waar alles aan lijkt te kloppen en die bijna zonder nabewerking helemaal goed zijn. Technisch dan, want voor mij missen deze foto’s toch wat spanning. Het zijn mooie registratieplaten, maar ook niet meer dan dat. Ik wil graag op zoek naar meer spanning in een foto. Qua licht, of qua actie, of misschien door de compositie of het gedrag van de vogel. Kortom, er moet meer verhaal in een foto zitten. Dat is natuurlijk lastig, maar misschien moeten we de boshut ook eens wat gaan herschikken, zodat we wat meer kunnen gaan werken met tegenlicht of op andere manieren kunnen expirimenteren.