Gisteren even bij de notenkraker gaan kijken in Wageningen. Voor mij dichtbij. Op de fiets te doen. Voor de helderheid een notenkraker is een vogel, en wel een bijzondere. Hij komt uit bergachtige streken met veel sparrenbossen. Deze zomer zagen we ze nog in de Noorse bergen. Niet echt Wageningen dus, maar toch was daar een ongeringd exemplaar opgedoken. En daar weet vogelminnend Nederland wel raad mee. Van heinde en ver komen ze aangereden om dit buitenkansje waar te nemen en vooral op de foto te zetten. Zo draagt deze ene notenkraker persoonlijk bij aan de opwarming van de aarde, maar dit terzijde. Op dit soort momenten geneer ik me altijd een beetje om een natuurfotograaf te zijn. Ik durf de camera bijna niet uit de tas te halen. Het wemelt van de mannen (ja, het zijn meestal mannen) op respectabele leeftijd, gehuld in camo-kleding en gewapend met lange toeters, die vooral allemaal zelf dat ene unieke plaatje willen maken. Toen ik voorstelde om één iemand wat mooie foto’s te laten maken en die vervolgens te delen werd ik wat meewarig aangekeken. Een fotograaf zat te mopperen dat er telkens mensen in zijn beeld stonden. Mijn voorstel om dan maar over te stappen op een koolmees kreeg ook weinig bijval. Afijn, toch een paar foto’s gemaakt, maar snel door naar een rustiger plekje. Op naar de boshut en onderweg nog genoten van een plek waar veel vinken, een kruisbek en een raaf zaten. Bij de boshut gebeurde eerst niet zoveel. De vogels laten zich nog niet erg verleiden door het voer. Maar gelukkig kwamen er wel steeds meer vogels (en een eekhoorntje!) af op het vijvertje om te drinken en te badderen. Op een gegeven moment zaten er wel 20 kramsvogels te badderen voor het hutje. Zie deze link voor een filmpje. En zeg nu zelf, een kramsvogel is ook een hele mooie vogel. Voor de duidelijkheid, de kramsvogel is die lijsterachtige vogel, met grijs-blauwe tinten. Want soms vraag je ook wel eens af of de heren vogelfotografen enig idee hebben wat ze aan het vastleggen zijn. Een bijna ex-vogelfotograaf….
