Soms kun je maar beter gewoon opstaan als je de slaap niet kan vatten. Dat was deze morgen zeker geen slecht idee. Op de fiets gestapt en naar een heidegebiedje gereden bij mij in de buurt genaamd Laag Wolfheze. Een gebiedje waar in de negentiende eeuw landschapsschilders van de Haagse school ook graag kwamen. Bij de vierde foto heb ik me een beetje laten inspireren door hun donkere en wat romantische stijl.
De hei stond er verrassend mooi bij. Ik had er minder van verwacht door het warme en droge weer van de laatste tijd. Een goede compositie vinden viel nog niet mee, omdat er een hek was neergezet om te schapen te beschermen (waarschijnlijk tegen wolven die ook in deze regio steeds vaker worden waargenomen).
Daarom maar op zoek naar wat extremere composities. Tegen de zon in, simpel weg omdat de kleuren onweerstaanbaar waren.
Verder miste ik mijn groothoeklens (23mm). Deze blijkt niet goed te zijn. Mist scherpte aan de randen. Daarom teruggestuurd om te laten maken. Heel jammer, want deze lens had ik deze ochtend ook goed kunnen gebruiken. Maar gepoogd het beste er van te maken.
