Op de eerste lentedag heb ik me vermaakt met het fotograferen van heikikkers en padden. Het was prachtig weer en deze amfibieën waren behoorlijk actief. Kikkers fotograferen valt niet mee. Niet zozeer om ze te ontdekken, maar meer om ze te fotograferen. Zoals jullie misschien weten ben ik een liefhebber van het lage standpunt en om kikkers in de ogen te kunnen kijken, moet je je verlagen tot hun lage en doorgaans zeer natte niveau. En hoe houd je het dan droog, of eigenlijk belangrijker, warm? Gelukkig bezit ik een waadpak van neopreen, waar je droog en warm in blijft. Dit geeft me de mogelijkheid om gewoon in het water te gaan zitten. Gecombineerd met een statief dat bijna plat kan, een balhoofd met een schommelstand en een hoekzoeker lukt het me dan om redelijk comfortabel de kikkers in de ogen te kijken. En dan gaat er een wereld voor je open. Wat een prachtige ogen hebben die beesten toch. Dit geldt zowel voor de kikkers als voor de padden.
De heikikker is overigens een speciaal soort kikker die in de paartijd (maar een weekje per jaar) helemaal blauw kleurt. De mannetje worden opgewonden blauw (een keer wat anders). Helaas waren ze in dit vennetje niet heel erg blauw, maar ze lieten zich wel mooi vastleggen.