Mijn collega Marja is gek op vlinders en wil graag een canvasdoek hebben met een mooie vlinderplaat voor op haar werkkamer. Hoewel ik niet zo’n vlinderfotograaf ben, heb ik toch beloofd (voor jou doe ik alles Marja 🙂 ), om mijn best te gaan doen deze zomer. Daarom gisteren extra vroeg uit de veren (4 uur, oef) om samen te kunnen ontwaken met de heideblauwtjes. Ik had een plekje gevonden waar ze de avond ervoor uitbundig vlogen, dus daar moesten ze te vinden zijn. En ja hoor, na een poosje speuren vond ik er een aantal hangend in de pijpestrootjes. Omdat ze ’s ochtends vroeg nog niet opgewarmd zijn, kun je alle tijd nemen om ze rustig te fotograferen. Op dit plekje zaten zowel mannetjes als vrouwtjes. Hieronder zie je een vrouwtje. Mooi was het om te zien, hoe ze bij de eerste echte zonnestralen de vleugels uitklapten (zodat hun blauwe bovenvleugel zichtbaar werd) en na een minuutje of 10 op de vleugels gingen.
Zelf ben ik nog niet helemaal tevreden. ‘k Ben nog op zoek naar meer dauw of originelere kleuren. Maar Marja, wees niet bang, we gaan gewoon door. En o ja, ik heb ook nog liggende versies.