Vanmorgen vroeg opgestaan om te kijken of ik in de plasjes langs de Rijn een lepelaar kon fotograferen. De lepelaars die broeden in de Blauwe Kamer waaieren overdag uit in de Betuwe op zoek naar voedsel. Dat doen ze door op hun eigen karakteristieke wijze met de snavel (lepel) als het ware te stofzuigeren over de bodem van ondiepe plassen en sloten.
Het plasje waar ik de vorige keer zat was een beetje te droog geworden voor de lepelaars. Gelukkig zaten er wel 2 een eindje verderop langs een geul. Dus naar beneden geslopen en onder de burka gekropen. Kennelijk goed gecamoufleerd in het hoge gras, want na een minuut of 5 landde er al een blauwe reiger op zo’n 20 m. van me af. En hij liep steeds dichterbij, zodat ik op het laatst het volgende portretje kon maken.
Ondertussen was er ook een lepelaar dichterbij gekomen, maar die keerde zich weer om, om plaats te maken voor een muskusrat die recht op me afzwom. Ik dacht even, ‘wat moet die zo recht op me af’, maar toen besefte ik me dat ik zo’n beetje recht voor de duiker zat waar hij in wilde. Terwijl ik klikte zwom hij steeds dichterbij, totdat hij even schrok van dat rare groene wezen. Op dat moment kon ik wat foto’s maken van heel dichtbij. Ik dacht, hij zal wel de andere kant op zwemmen, maar niks hoor, hij rende zo’n halve meter langs mijn schuiltent! Ik schrok daar even van en dacht dat hij in mijn tent zat, maar dat viel mee. De rat was kennelijk nog meer geschrokken, en sprintte de duiker in!
Na dit voorval wilde de lepelaar ook nog even meewerken. Helaas bleef het zonnetje een beetje achterwege, dus voor snelle actie opnames geen kans deze morgen.