Tsja, wat doe je op een dag als gisteren en vandaag. De hele dag grauwig weer. Daarom maar een beetje aan het knutselen geslagen met mijn drijfhut. Ik was niet tevreden over de zijplaten. Het onderstel is prima. De stootboeien hebben voldoende drijvend vermogen. Hij is stabiel genoeg, tenzij je echt aan een kant gaat hangen (niet doen dus…).
De zijplaten vond ik te wiebelig. Ze zaten met klemmetjes vast en dit ging nogal eens los. Omdat de mobiliteit van het hutje nu van minder belang is (hij ligt de hele tijd in hetzelfde plasje), heb ik besloten om er een puntdakje met rietbedekking op te maken. Het geheel vast getimmerd en het is nu veel steviger en ook nog eens minder groot. Je moet alleen niet claustrofobisch aangelegd zijn, want het is erg krapjes (1.50 x 0.9 m). Gelukkig ben ik dat niet en ik ben ook niet al te groot, dus ik houd het wel vol. Voor de duidelijkheid; ik lig plat op mijn buik met de camera op een bonenzak voor me. Mijn benen bungelen in het water en daarmee kan ik afzetten of ‘peddelen’. Ik gebruik een neopreenpak (die vliegvissers ook gebruiken).
Zo kan ik er weer volop tegenaan, dus laat de voorjaarstrek maar komen!
