Marternachtje

Afgelopen weekend ben ik met twee vrienden een nachtje naar Drenthe vertrokken voor een nachtje in de hut van Edo van Uchelen bij Vledder. Normaal ben ik niet zo’n fan van de verhuurde hutjes, maar een nachtje in een hut met verlichting om de nachtdieren te kunnen observeren en fotograferen kon ik niet weerstaan. Daarnaast een mooie gelegenheid voor een leuk uitje met twee vrienden die ik als sinds de middelbare school ken.

We hadden om half 8 in Zwolle afgesproken, zodat we rond negen uur ’s avonds in de hut konden zijn. Edo had verteld dat de bunzing al vaak vroeg op de avond komt. En dat klonk ons natuurlijk als muziek in de oren. Via een uitgebreide routeomschrijving wandelden we het laatste stukje naar de hut via een fietspad. Daar stond een sleutelkastje en met de ontvangen code konden we door een hek om bij de hut te komen. De hut zelf is vergeleken bij mijn eigen boshut heel luxe. Er is plek voor 4 personen naast elkaar met uitzicht op een vijver (die aansluit op de hut op ooghoogte), met daarachter wat stronken op een kleine open plek in een verder vrij donker bosje. Gelukkig is er een LED-lamp die automatisch aangaat in de schemering. Op deze manier kun je de hele nacht doorgaan met observeren en fotograferen. In de hut is verder een WC, stroom, water en een koelkastje. In de winter is er zelfs verwarming. Dus het romantische plaatje van natuurfotografen die heel wat ontberingen doorstaan voor een perfecte foto kan ook in de prullenbak in. Het is in elk geval heel wat minder primitief dan mijn eigen boshutje.

Toen we nog niet eens alles uitgepakt hadden, landde er een fraaie mannelijke goudvink die langskwam om te drinken. Ook ging er een bonte vliegenvanger langs bij de vijver. Mijn vriend spotte al vrij snel een zeldzame geelbuikvuurpad. Een soort die eigenlijk alleen in Zuid-Limburg voorkomt, dus was lichtelijk in de war. Zijn eerste waarneming van deze soort in Nederland. Bij navraag bij Edo, bleken ze hier met een lokale orkaan te zijn aangekomen. Dezelfde orkaan als waarmee de boomkikkers die even later begonnen te roepen zijjn gearriveerd vermoed ik (🙂).

Om half 10 kwam Edo langs om allerlei ‘lekkers’ neer te leggen voor de marterachtigen. Wat zaden, noten, pindakaas op de stronken en wat eendagskuikens verstopt in een stronk. Nadat Edo weer was vertrokken, kwam de bunzing als een raket tevoorschijn. Waarschjinlijk zat hij al te wachten in de struiken… Het viel niet mee om hem vast te leggen, omdat hij heen en weer schoot voor de hut. Nog net gelukt om één scherpe foto te maken. Maar wel heel gaaf om deze marterachtige die zich maar zelden laat zien, zo mooi dichtbij te hebben. Dat was een goed begin. In afwachting van nog meer moois ploefde openeens het licht uit. Ook de koelkast ging uit, dus dit betekende dat de stroom eraf was. Gelukkig was het nog niet heel laat, dus toch maar Edo gebeld. Hij kwam er direct aan en na wat gepruts met verlengsnoeren deed na een half uurtje het licht het weer. Take two. Nadat we ons vermaakt hadden met wat bruine ratten, begon er wat te schuifelen in de struiken. Ik vermoedde al dat het dassen waren en zo ja hoor, na een poosje kwamen er maar liefst drie dassen tevoorschijn die zich uitgebreid tegoed gingen doen aan het dagelijkse tafeltje dekje. Ze namen de tijd en verdwenen na een uurtje weer in de struiken. Nog wat later kwam ook ineens een steenmarter tevoorschijn, die ging snoepen van de pindakaas op de stronken. Het was inmiddels half 2, dus werd het tijd om wat te gaan slapen. In de hut is een stapelbed en mijn vriend Peter had een matje meegenomen, zodat hij ook kon slapen (verschil moet er zijn 🙂).

Om in de ochtend nog wat drinkende vogels te kunnen fotograferen had ik om vijf uur de wekker gezet. De goudvink kwam weer drinken (zowel een mannetje als vrouwtje als een juveniel), een appelvink en nog een grote

bonte specht met jong.

Om half zeven werd het tijd om te vertrekken, omdat er om zeven uur al weer een volgende groep langskwam. Tsja, huttenfotografie is al enige tijd het beste verdienmodel voor professionele natuurfotografen. Maar wij kijken tevreden terug om ons nachtje in de marterhut. Mooie foto’s gemaakt, maar nog belangrijk, een mooie belevenis om deze nachtdieren een keer goed te kunnen bekijken. Bijgaand een overzicht van de foto’s die ik deze nacht kon maken.