Na een lange tijd weer eens de boshut opgezocht. Omdat het vijvertje droog stond en ik pas net weer het voer had bijgevuld, ging ik er met niet al te hoge verwachtingen naar toe. Bij aankomst heb ik eerst de vijver bijgevuld met water, zodat de vogels weer konden drinken en badderen. Al snel kwamen de eerste vogels en het bleef de hele ochtend druk. In de struik aan de rechterkant zag ik heel even een klein zangertje. Wat zou het zijn? Ik hoopte op een vuurgoudhaan, omdat dit schitterende vogeltjes zijn, die ik nog eerder goed heb kunnen fotograferen. Ze zijn heel klein, maar met prachtige kleuren en details. Even later liet de vogel zich weer zien en het was inderdaad een vuurgoudhaan. Beweeglijk als ze zijn, valt het niet mee om ze goed voor de lens te krijgen. In het Engels heet de vuurgoudhaan firecrest. Wat een prachtige naam! Het klinkt als ze soort vriendelijke melding voor een brandalarm. Gelukkig was de firecrest ook geïntereseerd in het vijvertje, dus bleef hij terug komen, zodat het me lukte om hem vast te leggen. Maar daar bleef het niet bij, want ook het gewone goudhaantje, een kuifmees en een paartje goudvink kwamen langs bij de vijver. Ik prijs me weer gelukkig dat ik nog steeds de beschikking heb over een boshut op een mooi plekje op de Veluwe.
