Eindelijk!

Vandaag kwam een lang verwachte gast eindelijk langs om te badderen in het vijvertje bij de boshut. We hadden ze al regelmatig in de beurt zien rondvliegen en dan zorgde dit standaard voor veel onrust onder de vaste stamgasten. Het verbaaste ons eigenlijk dat de sperwer nog niet eerder was langsgekomen. En ja hoor, vandaag gebeurde het. Er kwam iets aanvliegen, ineens vloog het kleine spul weg en werd het stil. Niet veel later landde de sperwer pardoes op zo’n 2 meter voor de hut. Je houdt je adem letterlijk in, want je wil hem natuurlijk niet gelijk opjagen. En dan blijkt hoe goed de éénrichtingruit zijn werk doet. Ik kan in alle rust foto’s maken (het geklik bleek hem niet te deren) en ook rustig heen en weer schuiven met de camera voor de meest optimale hoek om te fotograferen, terwijl de sperwer op zo’n 3 meter van de hut een bad nam. Ik denk dat het een jong mannetje is, gezien de bruinrode flanken en het formaat (vrij klein). Het beest nam ruim de tijd om lekker te badderen, dus kon ik ook nog rustig een filmpje maken. Naast deze sperwer kwam er ook nog even sijsjes, een barmsijs en een eekhoorn drinken. Toch weer een mooie ochtend.