Toen we rond het middaguur naar huis reden uit de kerk, was het een prachtig Hollands novemberdagje. Wolken dreven snel voorbij en we kregen gelijk zin om even lekker uit te waaien op het Kootwijkerzand. Dat wil zeggen, de volwassen in de auto. Het jonge spul had duidelijk andere plannen met de zondagmiddag, maar sommige dingen worden nu eenmaal niet democratisch besloten in onze huishouding…
Toen we richting het Kootwijkerzand reden werd de lucht steeds donkerder. Dit stemde onze dochters hoopvol (zouden we dan toch de vlakte voorbijrijden?) en eenmaal aangekomen in het bos bij Kootwijk barstte de hel los. De asgrauwe lucht spuugde hagelstenen naar beneden en bedekte de herfstbodem met een subtiel wit laagje. Gelukkig vergaten mijn dochters even de wandeling en begonnen snel foto's te maken van een bospad toen we stopten met de auto. Op de parkeerplaats hebben we even gewacht tot het een beetje droog was en zijn toen alsnog de vlakte opgetrokken. Waar ik op hoopte kwam niet helemaal uit (de zon die schijnt tegen een achtergrond van donkere wolken), maar door de verspreide hagel was het toch nog een mooi tafereel. Met mijn nieuwe tilt-shift lens maakte ik wat opnames. Toch wel apart dat de foto ragscherp is van voor tot achter.
