Deze keer een wel heel intieme ontmoeting gehad met de groene specht. De 'lachende' roep van deze specht horen we regelmatig bij ons boshutje. Maar langskomen doet hij niet zo vaak. Ik was een half jaar geleden dan ook erg blij toen hij een keer bij de boshut op bezoek kwam. En nu kwam ze weer! En hoe! Ik zag de specht van links komen; ze hipte vrij resoluut op de boshut af. Wat bleek? Ze zag zichzelf in de spiegeling van de eenrichtingsruit van de boshut en begon aan haar hofmakerij. Met de kop beweegend en daarbij liefkozende geluidjes makend. Tja, wie smelt daar nu niet voor… Ik in elk geval wel, zeker als dit alles zich afspeelt op nog geen meter afstand! Het duurde zelfs zolang dat ik mijn telelens kon inwisselen voor een gewone lens, waarmee ik bijgevoegde foto kon maken.
