Om deze sombere dag ben ik door mijn hertenbronstfoto’s gelopen van dit jaar. En dat voelt een beetje als terugkijken op een droom. Geen enge droom, maar een hele mooie! Deze bronst heb ik 3 dagen letterlijk tussen de herten gezeten. Er zaten bijna 10 herten om me heen, die allemaal de hindes wilden veroveren. Voor mij hadden ze bijna geen oog meer, en ik zat onder een vliegden te genieten en te klikken.
Ik heb zoveel goede foto’s kunnen maken, dat het me wel een dagje heeft gekost om alles uit te werken. Om het toch te kunnen tonen heb ik een compilatie gemaakt die je via deze link kunt bekijken.
Of het volgend jaar weer zo goed wordt weet ik niet, want dit was denk ik een vrij unieke ervaring.