De groene specht is een notoire miereneter. Dit is algemeen bekend, maar zie hem of haar er maar eens op te betrappen. Dat valt niet mee, want deze alerte vogel lacht je meestal uit als je dit probeert te zien, laat staan vast te leggen. Daarom waren we erg blij dat de groene specht onze boshut een paar weken geleden met een bezoekje vereerde. Helaas (voor mij dan) was dit bij mijn fotomaat Koos Dansen, dus ik had hem niet voor de lens.
Toen gisteren een groene schim naar rechts vloog ging mijn hart sneller kloppen. En ja hoor, even later landde mevrouw groene specht op de grond en ging fanatiek op zoek naar mieren in de grond. Verbazingwekkend hoe makkelijk ze ze naar boven tovert. En dat in deze tijd van het jaar! Op een reeks foto's die ik kon maken stonden er verschillende op. Wat een mooi beest is het toch. En zeker als zij zo ongestoord haar gang kan gaan. Vanachter de eenrichtingsruit genoot ik en klikte er vrolijk op los. Ook dat horen ze veel minder van achter de ruit, dus weer een voordeel. Nu alleen nog iets zien te vinden voor het beslaan van de ruit.
Ook kwam er een paartje boomkruipers langs op zoek naar voedsel. Ze komen niet op het lokvoer af, dus met deze vogels moet je gewoon mazzel hebben dat ze een keer komen buurten. In de 3 jaar dat we de boshut nu hebben is dat nog maar een paar keer gebeurd.
Nog iets anders. Deze week kwam ik erachter dat een door mij ingestuurde foto in bij de finalisten hoort van de Belgische natuurfotowedstrijd van Argus. Je kunt er ook op stemmen (voor de publieksprijs). Hier de link: http://www.argusfotowedstrijd.be/NL/processen/stemproces/stemmen/beelden_selecteren (voor als je de behoefte niet kan onderdrukken…). Het gaat om de tweede foto bij de categorie 'bos in de kijker'.