Mijn jeugd heb ik doorgebracht op de Noord-West Veluwe. We woonden in een oud herenhuis vlakbij landgoed Zwaluwenburg. Rondom het landgoed waren mooie stukjes bos. Als kind heb ik hier veel gespeeld. Hutten bouwen, hout zoeken voor het paasvuur en de hulk spelen in een stuk bos met veel dood hout…
Voor mij was de natuurlijke omgeving als kind een soort vanzelfsprekendheid. Mijn vaste schoeisel was dan ook de laars. Kon bijna niet kapot en je kon er overal mee doorheen. Voor de natuur had ik nog niet heel veel oog. Het was er gewoon. Dit veranderde op een mooie voorjaarsdag in maart. Ik was net 12 geworden en in het bos bij het landgoed werd mijn aandacht getrokken door 2 boomklevers die erg luidruchtig bezig waren nestholtes te inspecteren. Alsof ze wilden zeggen, kijk, let eens goed op hoe mooi wij zijn. Ik ben tegen een beukenboom aan gaan zitten en heb dit tafereel ongeveer een half uur gevolgd. Dit had ik niet voor mogelijk gehouden. Zulke mooie (bijna tropisch gekleurde) vogels die gewoon op ‘mijn eigen landgoed’ zaten.
Mijn passie voor vogels en natuur in het algemeen was geboren. Ik mocht de kijker lenen van mijn opa en begon vanaf dat moment zoveel mogelijk vast te leggen van de natuur en de vogels om me heen. Het begon dus bij de boomklever en het is nog steeds niet over. Dus boomklever, bedankt voor je luidruchtige gedrag en je schoonheid! Ga zo door en wie weet lok je nog meer jonge mensen tot een passie voor de natuur.