Bij ons in de buurt broeden de nodige meerkoeten. In een slootje een eindje verderop broedde er een dapper langs de sloot. Maar het gevaar ligt daar altijd op de loer, want er zijn katten in overvloed. En sommige daarvan zijn zeker in staat om meerkoeten te doden. Zo zag ik een paar jaar geleden een plaatselijke dikke kater vanaf een hekje boven op een broedende eend springen, om haar vervolgens mee te nemen. Ik kon het zien aan de overkant van de vijver, maar helaas niet ingrijpen.
Deze meerkoet had ook nog te maken gehad met sneeuw en kou van de paasdagen (zie eerste foto). En gisteren vonden we haar ineens dood in de buurt van haar nest. Wat was er gebeurd? Ziekte, aangevallen? We weten het niet, maar mijn dochters vonden wel dat ze een waardige begrafenis verdiende. Dus hebben we deze middag een graf gemaakt met gedenksteen. Verder werd de ceremonie opgeluisterd met een toespraak over haar leven en het zingen van een lied (Jezus is de goede Herder). Ook bloemen waren geen bezwaar.
Dieke schreef over deze gebeurtenis het volgende: ‘Er was eens een meerkoet en die werd aan gevalen door een kat daarom heben ik Dieke, Loïs, Nenno en Anouk haar begraven en we heben er een bortje bij gehangen’.
