Terwijl het de laatste weken prachtig nazomerweer is, wilde het bij mij op de een of andere manier niet zo lukken met de fotografie. Veel net niet of te (zie mijn stukje over het herten kijken). Op dat soort momenten moet je weer ergens motivatie uit zien te halen. Graag wil ik mezelf blijven ontwikkelen en proberen origineel te zijn. Twee zaken die lastig zijn te verwezenlijken langs de Wildbaanweg. Dus daarom vanmorgen maar weer eens mijn drijfvlotje opgekropen. Ideaal om tot rust te komen en alles te laten bezinken (niet letterlijk!). En soms zijn er vogels die goed meewerken. Gelukkig was vanmorgen zo’n ochtend. Een dodaars (die wilde ik al een tijdje graag vastleggen) trok zich niets aan van mijn hutje en zwom tot op 2 m. voor me. Daarnaast was er nog een aalscholver die al spatterend in het tegenlicht voor me zwom. Van dit soort momenten word je als fotograaf weer blij. Thuisgekomen bracht de postbode een brief van National Geographic Nederland. Er stond in dat ik ben doorgedrongen tot de laatste 30 van hun jaarlijkse fotowedstrijd. Kijk, dat helpt natuurlijk ook om geïnspireerd te blijven…
Dus de komende (waarschijnlijke) mooie dagen ga ik er weer lekker tegen aan.
Dus de komende (waarschijnlijke) mooie dagen ga ik er weer lekker tegen aan.

