De laatste tijd besef ik steeds meer dat ik best bevoorrecht ben met een plasje zo dicht bij mijn huis, waar ik eindeloos kan dobberen met mijn drijfhutje. Veel natuurfotografen kijken er met jaloerse blikken naar.
Deze week ben ik weer twee keer ‘s ochtends vroeg opgestaan om te kunnen dobberen. ‘s Ochtends heb je toch vaak het mooiste licht, en omdat het al zo vroeg licht is, kun je voor het ontbijt weer thuis zijn. Op vrijdag was er prachtige nevel boven het land en op het plasje. Daardoor kon ik een paar mooie sfeerfoto’s maken met heerlijk zacht licht. De eerste foto heb ik op weg naar het plasje gemaakt. Het zachte licht komt het best tot uitdrukking bij de foto van de visdief. Daarnaast blijkt dat ook een nijlgans een mooi beest is. Het is een beetje een verguisde vogel (het is een exoot), maar als je hem goed bekijkt valt op hoe mooi het verenkleed is.

Voor de leden van de VNF-A: op 4 juni houd ik een presentatie over mijn drijfhut. Ik probeer het ding mee te nemen, en zal uiteraard veel foto’s laten zien die ik vanaf dit hutje heb gemaakt.

Gistermiddag zijn we met een excursie meegeweest naar de Ackerdijkse plassen. Een fraai natte enclave temidden van de drukke randstad. Probleem in dit gebiedje is dat de weidevogels (met name de grutto) er extreem zijn achteruit gegaan. Met behulp van meer begrazing door koeien zijn ze aan het kijken of ze het tij kunnen keren.

Vanmiddag gaan we naar Nijkerk, want daar wordt het Birdpixboek V gepresenteerd. Ik ben benieuwd; er staan dit keer twee van mijn foto’s in (voor het eerst), waarvan zelfs 1 op de cover.