Op de een of andere manier vind ik de amfibieën en reptielen de laatste tijd steeds interessanter worden. Of het de verborgen leefwijze is van deze dieren of het soms bizarre uiterlijk, daar ben ik nog niet helemaal achter. Het verborgene heeft in elk geval iets spannends; je moet er vaak veel moeite voor doen om ze te ontdekken. Maar heb je ze eenmaal gevonden, dan kun je door een rustige benadering ze toch mooi bekijken en fotograferen.

Afgelopen weekend was ik met de kinderen op stap. Het loeppotje was mee, en die moest natuurlijk gevuld worden met kleine beestjes. Daarom maar eens een dode berkenstam omgedraaid. En daar bleek zowaar een klein salamandertje onder te zitten. Donker van boven en oranje-rood van onderen. Die had ik nog niet eerder gezien. Een aantal foto’s gemaakt en thuis maar eens opzoeken. Het leek het meest op een alpenwatersalamander (leuk woord voor Scrabble). Dit werd bevestigd door een deskundige (bedankt Jelger!). In Nederland komt het dier alleen voor in de Zuidelijke provincies, maar hij handhaaft zich lokaal als uitgezet dier.
Vandaag vond ik het een mooie dag om in mijn voorjaarsvakantie eens lekker te struinen op de Hoge Veluwe op zoek naar heikikkers die alweer gesignaleerd zijn. Deze vond ik helaas niet, maar het was geen straf om daar rond te lopen. De boomleeuweriken floten, de zwarte specht riep en je kon bijna de hele dag zonder jas lopen. Aan het eind van de middag vond ik zowaar de eerste adder van dit jaar, die zich opwarmde aan de voorjaarszon (of moet ik zeggen winterzon). Erg mooie beesten, met hun strenge blik en fraaie rugpatroon. Wel lastig om mooi op de foto te krijgen, want ze zitten meestal tussen het gras of heide. Toch wel tevreden met deze foto, omdat het wel mooi weergeeft hoe je ze vaak aantreft (en het blijkt ook hoe goed de schutkleur is!).